کاست تست سریع Legionella pneumophila (ادرار)

Legionellosis یک پنومونی جدی است که توسط باکتری های جنس Legionella به خانواده Legionellaceae اختصاص یافته است. این خانواده اکنون شامل 48 گونه و بیش از 60 سروگروپ است. تقریباً 20 گونه در بیماری انسان نقش دارند. اکثر قریب به اتفاق عفونت های لژیونلا در اثر لژیونلا پنوموفیلا ایجاد می شود. بیماری لژیونرها مهمترین علائم بالینی عفونت لژیونلا است اگرچه عفونت خارج ریوی و بیماری غیر پنومونی مانند تب پونتیاک رخ می دهد. نام Legionella pneumophila از شیوع چشمگیر کنوانسیون لژیون آمریکا در 1976 در فیلادلفیا گرفته شده است. لژیونلا پنوموفیلا تقریباً 90٪ از عفونت ها را بر عهده دارد و از این تعداد ، بیش از 80٪ ناشی از یک سروگروپ واحد ، سروگروپ 1 است. باکتری های لژیونلا در زیستگاه های طبیعی و آبزی آبزی توزیع گسترده ای دارند. آنها به راحتی در آب شیرین ، برج های خنک کننده و سیستم های آب آشامیدنی یافت می شوند. ارگانیسم ها می توانند در طیف گسترده ای از شرایط زنده بمانند و دما یک عامل تعیین کننده مهم برای تکثیر لژیونلا است. عفونت بیمارستانی به ویژه با استعمار سیستم آب گرم بیمارستان توسط لژیونلا همراه است.
دوره جوجه کشی بیماری لژیونرها پس از قرار گرفتن در معرض باکتری ها از دو تا ده روز است. بیشتر بیمارانی که در بیمارستان بستری هستند اغلب تب بالاتر دارند و بیشتر از 39.5 درجه سانتیگراد (103 درجه فارنهایت) هستند. سرفه می تواند اولین علامت عفونت ریه باشد. سایر علائم شایع شامل سردرد ، درد عضلانی ، درد قفسه سینه و تنگی نفس است. علائم دستگاه گوارش شایع است.
بیماری لژیونرها (LD) مسری نیست. این بیماری به وسیله آئروسل منتقل می شود و هیچ مدرکی برای انتقال مستقیم شخص به فرد وجود ندارد. فرد در معرض خطر کسانی هستند که سیستم ایمنی بدن آنها به خطر می افتد ، از جمله گیرندگان پیوند ، افراد مسن ، افراد سیگاری یا افرادی که بیماری انسداد مزمن ریوی یا بیماری مزمن کلیوی دارند.
تشخیص لژیونلوز می تواند دشوار باشد زیرا علائم و نشانه ها غیر اختصاصی هستند و عفونت L. پنوموفیلا را از دیگر علل شایع ذات الریه تشخیص نمی دهند. آلودگی به L. پنوموفیلا نسبتاً شایع به نظر می رسد اما احتمالاً تحت تشخیص و کم گزارش قرار گرفته اند. تشخیص بیماری لژیونلوز تا حدی می تواند ناشی از نیاز به روش های تست تشخیصی سریع ، خاص و حساس باشد.
کاست آزمایش سریع Legionella pneumophila (ادرار) آنتی ژن محلول از L .pneumophila serogroup 1 را در ادرار تشخیص می دهد.

چگونه استفاده کنیم؟
به آزمایش ، نمونه و / یا کنترلها اجازه دهید قبل از آزمایش دمای اتاق (15-30 درجه سانتیگراد) برسد.
1. کیسه را باز کنید و دستگاه را خارج کنید. پس از باز کردن ، فوراً تست را اجرا کنید.
2. قبل از آزمایش ادرار را به آرامی چرخانده تا مخلوط شود.
3. 4 قطره نمونه ادرار چرخانده (تقریباً 100 میکرولیتر در لیتر) را به خوبی به نمونه اضافه کنید.
4- صبر کنید تا خط رنگ ظاهر شود. نتایج را در 15 دقیقه بخوانید ، نتایج را بعد از 20 دقیقه تفسیر نکنید.

تفسیر نتایج
(لطفا به تصویر بالا مراجعه کنید)
مثبت: * دو خط ظاهر می شود. یک خط رنگی باید در ناحیه خط کنترل (C) باشد و دیگری خط رنگی آشکار باید در ناحیه خط تست (T) باشد. نتیجه مثبت نشان می دهد که لژیونلا پنوموفیلا در نمونه تشخیص داده شد.
* توجه: شدت رنگ در منطقه خط آزمون (T) بسته به غلظت لژیونلا پنوموفیلا موجود در نمونه متفاوت خواهد بود. بنابراین ، هر سایه رنگی در ناحیه خط آزمون (T) باید مثبت تلقی شود.
منفی: یک خط رنگی در ناحیه خط کنترل (C) ظاهر می شود. هیچ خطی در ناحیه خط تست (T) ظاهر نمی شود. یک نتیجه منفی نشان می دهد که آنتی ژن Legionella pneumophila در نمونه وجود ندارد ، یا در زیر سطح قابل تشخیص آزمایش وجود دارد.
INVALID: خط کنترل ظاهر نمی شود. کمبود حجم نمونه یا روشهای نادرست رویه ای محتمل ترین دلایل عدم موفقیت خط کنترل هستند. روش را مرور کنید و تست را با یک آزمایش جدید تکرار کنید. اگر مشکل همچنان ادامه داشت ، بلافاصله از کیت تست استفاده کنید و با توزیع کننده محلی خود تماس بگیرید.