برای بیش از دو هزار سال، شیرخار برای حمایت از عملکرد کبد مورد استفاده قرار گرفته است. امروزه دانه ها و ترکیبات فعال آن، عمدتاً سیلیمارین و سیلیبین، مکمل های گیاهی محبوبی هستند که به صورت کپسول، عصاره یا چای در دسترس هستند. در حالی که استفاده سنتی طولانی مدت است، مهم است که قبل از شروع هر رژیم مکمل جدید با پزشک مشورت کنید تا از ایمنی و تناسب سلامتی خود اطمینان حاصل کنید.

تحقیقات نشان می دهد که خار مریم ممکن است از طریق مکانیسم های متعدد برای کبد مفید باشد. ترکیبات فعال آن به عنوان آنتی اکسیدان عمل می کنند و از سلول های کبد در برابر آسیب محافظت می کنند. آنها همچنین خواص ضد التهابی را نشان می دهند که می تواند به کاهش آنزیم های کبدی بالا - یک نشانگر کلیدی استرس کبد - کمک کند. علاوه بر این، مطالعات نشان می‌دهند که سیلی‌مارین ممکن است به پیشگیری از فیبروز کمک کند، در نتیجه به طور بالقوه پیشرفت شرایطی مانند بیماری استئاتوتیک کبدی مرتبط با اختلال متابولیک (MASLD)، شکل رایج کبد چرب را کاهش می‌دهد.

مزایای بالقوه ممکن است به شرایط متابولیک مرتبط گسترش یابد. برخی از مطالعات نشان می‌دهند که سیلی‌مارین می‌تواند به بهبود نشانگرهای کنترل قند خون، مانند هموگلوبین A1c کمک کند و با کاهش کلسترول تام، LDL (کلسترول «بد») و تری گلیسیرید، بر سطح کلسترول تأثیر مثبت بگذارد. این اثرات قابل توجه هستند زیرا چاقی، دیابت و کلسترول بالا از عوامل اصلی ایجاد و پیشرفت بیماری کبد چرب هستند.

به طور خلاصه، در حالی که خار مریم خواص حمایتی امیدوارکننده ای را برای سلامت کبد و متابولیک نشان می دهد، اما یک درمان مستقل نیست. نقش آن را باید مکمل تغییرات اساسی سبک زندگی دانست. موثرترین استراتژی برای مدیریت کبد چرب شامل کاهش وزن مداوم، ورزش منظم و رژیم غذایی متعادل است. در صورت استفاده، دوز معمولی 420 میلی گرم سیلیمارین در روز است که به قسمت تقسیم شده و ترجیحاً همراه با غذا برای جذب بهتر و به حداقل رساندن عوارض جانبی احتمالی گوارشی مصرف شود. صبر لازم است، زیرا ممکن است ماه ها طول بکشد تا اثرات آشکار شود. همیشه راهنمایی های پزشکی حرفه ای و مداخلات اثبات شده در شیوه زندگی را برای سلامت کبد در اولویت قرار دهید.